Bu yazı her dağıldığımda okunmak üzere yazılacak.. kısmetse tabii… çok güzel bir hafta sonu geçirdim ama yeni nesil Türk filmi gibiydi. Neşeli bir hafta sonuyken aslında zordu. Babam bizdeydi ve çok güzel vakit geçirdik. Ama o kadar kısa sürdü ki hala uyanamadım gibime geliyor.
Babamı uzun zamandır ilk defa ağlarken gördüm ve değer mi diye düşündüm… Bu kadar hasret çekmeye ve çocuklarımı da buna maruz bırakmaya değer mi? Bu kadar özlemeye, hatırlamaya, idare etmeye değer mi? Sonra da fark ettim ki en az ben ağlıyorum. En az üzülmüyorum ama ilk defa az ağlamakla idare edebildim. Sonra da anladım ki ağlamak kötü bir şey değil ama olduğunda onu beslememek gerekiyor. Olay anı neyse onunla yetinmek gerekiyor. Ne konuda sıkılıyorsa insan o konuda ağlamalı. Bunu dallandırıp budaklandırıp sonra da ne için ağlamaya başladığını unutacak kadar coşmamalı.
Çok zordu, evet, karşımda koca bir adam ağladı, üzüldü. Torunlarını ve bizi bırakmak istemedi, biz onu hiç göndermek istemedik, ama hiç görüşmeyebilirdik. Bu fırsat hiç elimizde olmayabilirdi. Eskiden maraton koşar gibi kendimizi alıştırırdık. Yılda bir defa görüşüyor ve gücümüzü ona göre ayarlıyorduk. Ama bu ziyaretler de yolda verilen bir şişe su gibi oluyor aslında. Hala koşuyoruz ama yolda yardım da var. Issız değil yollar, çok şükür. Çok güzel bir hafta sonuydu, çok şükür…
4 yorum:
lilium, saraybosna'da mı yaşıyor baban? ben belki yılbaşında gideceğim. istediğin bir şey var mı? şu an ayağımda saraybosna terlikleri var. benim için çok başka ama yine de çokd erin bir hasret saraybosna.
olmak zorunda olanı kabullenmekten başka yapılacak bir şey yok. ağlamak, üzülmek konusunda haklısın. umarım en yakın zamanda yine görüşürsün babanla.
sevgiler çok.
:)) düşünmen bile yeter pericim.. babamlar bosnanın kuzey doğusunda ufacık bir kasabada yaşıyorlar.. bosnadan da, annem sağolsun, bir bavul dolusu en sevdiklerimden geldi:) saraybosna her giden için ayrı bir aşktır aslında.. eşim de çok sever hep özleriz... bosnanın her tarafı güzel aslında.. durumlar bu kadar kötü omasa giderdik belki de ama şu an değmez...
....hmmm "değer mi Penny, değer miii???":))...walla sorduğun sorunun aynısını ben de sorup duruyorum, "değer miydi buralara kadar gelip,yalnızlığın cılkını çıkarmağa??"...Bu arada Bosna'daki Burch University (artık Wikipedia'da:P) English Literature bölümü de varmış,içime yine "kikirik kaçarık giderik Cin'i" kaçtı, ve gidesim geldi...neysem, Bubu'nun annesine Salzburg'a deli gibi düşen kar taneleri kadar selam olsun:D...BUBU
walla elifcim değer, inan. ama sana nacizane bir tavsiye salzburgdan bi yere kığırdama.. oranın imkanları saraybosnadan çok daha iyi, karşılaşacağın insanlar çok daha kalifiye... saraybosna güzel şehir ama ziyaretlik bi yer. yani otur oturduğun yerde :)))özledik seni bubu yaw...
Yorum Gönder